Komentarze sameQuizy: 11 Natalia posiada subtelny charakter, jakkolwiek potrafi być stanowcza, a nawet groźna. Ma bardzo duże ambicje i równie wielkie możliwości. Nie ulega wpływom, zachowując przy tym wiele taktu i samodzielności. Gdy coś postanowi szkoda czasu, sił i energii, aby namawiać ją do zmiany decyzji. Posiada niezachwianą pewność siebie, dzięki czemu zachowuje zimną krew w kryzysowych momentach. Niestety jest bardzo subiektywna i ocenia wszystko po swojemu. Z reguły nie ufa ludziom i ma niewielu prawdziwych przyjaciół, chociaż to bardzo miła, szczera i pomocna osoba. Miłość traktuje poważnie, ale nie łatwo zdobyć jej serce. Bywa dumna i pamiętliwa – mści się za każdą niesprawiedliwość i źle znosi się. Odpowiedz1 Nie ma mojego imienia ale wybrałam najpodobniejsze i się zgadza 😁 Odpowiedz1 Nie ma imienia Olga:( Odpowiedz1 nie ma mojego :c Odpowiedz1 ZGODZĘ SIĘ ŻE JESTEM UPARTA I PIKNA XDDDDDDDDD Odpowiedz1 szkoda, że nie ma mojego imienia: LAURA Odpowiedz1 Hehe. Moje jest. Nie z wszystkim się zgodzę #wyczuj sarkazm#. (Prawie nic oprócz ostatniego) :P Odpowiedz1 nie ma mojego ;-; Odpowiedz1 Nie ma mojego imienia :( Odpowiedz1

Bóg jest jak te matki, którym wystarczy jedno spojrzenie, aby zrozumieć wszystko o dzieciach.„Bądźcie ufni: każde zło zostanie pokonane przez świętość Boga” – mówił papież Franciszek do polskich pielgrzymów zgromadzonych na środowej audiencji. Publikujemy obszerne fragmenty papieskiej katechezy:Drodzy bracia i siostry, dzień dobry! W naszej drodze odkrywania modlitwy „Ojcze nasz” zgłębimy dzisiaj pierwszą z jej siedmiu próśb, czyli „święć się imię Twoje”.Czytaj także:Papież: Jesteśmy jak „tatuaż” na dłoniach Boga. Jego miłości nie można usunąćWzór modlitwyIstnieje siedem próśb „Ojcze nasz”, które łatwo można podzielić na dwie podgrupy. W centrum trzech pierwszych znajduje się „Ty” Boga Ojca; w pozostałych czterech w centrum jest „my” i nasze ludzkie pierwszej części Jezus wprowadza nas w swoje pragnienia, z których wszystkie są skierowane do Ojca: „święć się imię Twoje, przyjdź Królestwo Twoje, bądź wola Twoja”. W drugiej to On wchodzi w nasze położenie i wyraża nasze potrzeby: chleb powszedni, przebaczenie grzechów, pomoc w pokusie i wyzwolenie od tu do czynienia z wzorcem wszelkiej modlitwy chrześcijańskiej – powiedziałbym wszelkiej ludzkiej modlitwy – który zawsze składa się z jednej strony, z kontemplacji Boga, Jego tajemnicy, Jego dobroci i piękna, a z drugiej strony, ze szczerej i odważnej prośby o to, co jest nam potrzebne do życia oraz do tego, by dobrze mnożyć pustych słówTak więc, w swej prostocie i zwięzłości „Ojcze nasz” uczy tych, którzy się nią modlą, by nie mnożyć pustych słów, bo – jak mówi Jezus – „wie Ojciec wasz, czego wam potrzeba, wpierw zanim Go poprosicie” (Mt 6, 8).Kiedy rozmawiamy z Bogiem, nie czynimy tego, aby Mu wyjawić, co leży nam na sercu: zna On to znacznie lepiej niż my sami! O ile Bóg jest dla nas tajemnicą, to my nie jesteśmy w Jego oczach zagadką (por. Ps 139, 1-4). Bóg jest jak te matki, którym wystarczy jedno spojrzenie, aby zrozumieć wszystko o dzieciach: czy są zadowolone czy też smutne, czy są szczere, lub coś ukrywają…Pierwszym krokiem w modlitwie chrześcijańskiej jest zatem powierzenie się Bogu, Jego opatrzności. To jakby powiedzieć: „Panie, Ty wszystko wiesz, nie trzeba nawet, bym Tobie mówił o moim cierpieniu, proszę Cię tylko, abyś był tu przy mnie: Ty jesteś moją nadzieją”.Święć się imię TwojeWarto zauważyć, że Jezus, w Kazaniu na górze, zaraz po przekazaniu tekstu „Ojcze nasz”, zachęca nas, abyśmy się nie troszczyli i nie martwili o rzeczy. Wydaje się to sprzecznością: najpierw uczy nas prośby o chleb powszedni, a następnie mówi nam: „Nie troszczcie się zbytnio i nie mówcie: co będziemy jeść? co będziemy pić? czym będziemy się przyodziewać?” (Mt 6,31).Ale sprzeczność jest tylko pozorna: prośby chrześcijanina wyrażają zaufanie do Ojca. I to właśnie owo zaufanie każe nam prosić o to, czego potrzebujemy, bez zmartwień i modlimy się, mówiąc: „święć się imię Twoje”. W prośbie tej – a jest to pierwsza prośba! – odczuwamy cały podziw Jezusa dla piękna i wspaniałości Ojca oraz pragnienie, aby wszyscy Go rozpoznali i pokochali za to, kim jest jednocześnie pojawia się błaganie, aby Jego imię było uświęcone w nas, w naszej rodzinie, w naszej wspólnocie, na całym świecie. Jest Bogiem, który uświęca, która nas przemienia swoją miłością, ale jednocześnie my także poprzez nasze świadectwo ukazujemy świętość Boga w świecie, uobecniając Jego także:Papież: W tekście „Ojcze nasz” jest pewien brak. Brakuje jednego słowaNigdy nie widziano takiej świętościBóg jest święty, ale jeśli my, jeśli nasze życie nie jest święte, to mamy do czynienia z wielką niekonsekwencją. Świętość Boga powinna odzwierciedlać się w naszych działaniach, w naszym życiu. – „Jestem chrześcijaninem, Bóg jest święty, ale czynię wiele złych rzeczy”. Nie, to jest niepotrzebne, to wyrządza zło, to gorszy i w niczym nie pomaga. Świętość Boga jest siłą poszerzającą się i błagamy, aby szybko skruszyła przeszkody naszego Jezus zaczyna głosić królestwo Boże pierwszym, który poniesie tego konsekwencje, jest właśnie zło, które dotyka świat. Złe duchy złorzeczą: „Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić. Wiem, kto jesteś: Święty Boży” (Mk 1,24).Nigdy nie widziano takiej świętości: nie troszczącej się o siebie, ale skierowanej na zewnątrz. Świętości Jezusa, która poszerza się w koncentrycznych kręgach, jak przy rzucaniu kamienia do stawu. Dni zła są policzone, zło nie jest wieczne, zło nie może już nam zaszkodzić: przybył mocarz, który bierze w posiadanie swój dom (por. Mk 3, 23-27).Tym mocarzem jest Jezus, który daje także nam siłę, byśmy wzięli w posiadanie nasz dom wewnętrzny. Modlitwa odpędza wszelki lęk. Ojciec nas miłuje, Syn wznosi ręce wspierając nasze, Duch działa w ukryciu dla odkupienia świata. Nie wahajmy się w wielką pewność: Bóg mnie miłuje. Jezus za mnie oddał swoje życie, działa we mnie Duch Święty. To jest to wspaniałe, co jest też pewne. A zło? Zaczyna się lękać. I jest to piękne. Dziękuję.[Do wiernych z Polski]Serdecznie pozdrawiam polskich pielgrzymów. Drodzy bracia i siostry, bądźcie wytrwali w modlitwie, aby świętość Boga naszego Ojca przeniknęła wasze serca i uczyniła was świadkami Jego świętego imienia w waszych rodzinach, wspólnotach i w ufni: każde zło zostanie pokonane przez świętość Boga. Niech Jego błogosławieństwo stale towarzyszy wam i waszym także:Franciszek: Bogu możemy powiedzieć o wszystkim. Inspirujący komentarz do „Ojcze nasz”

Dotknąć Modlitwy Pańskiej. Rozdział drugi. To była fajna robota. Nie tak jak zwykłe roboty wysokościowe. Dostęp do malowanych przez nas rur zapewniał ciągnący się na całej ich parosetmetrowej długości wygodny podest. Pracowaliśmy akurat niedaleko szkoły. Przerwa. W zaułek nad którym siedzieliśmy na rurach zmierzają podekscytowani chłopcy. Wyraźnie uciekają przed wzrokiem nauczycieli. Zanosi się na bójkę. Co robić? Raczej nie damy rady szybko zejść, by ich rozdzielać. Dwóch wojowników staje naprzeciw siebie, sekundanci/gapie (*niepotrzebne skreślić) stają wokół bohaterów zajścia. My w loży honorowej. Zaczyna się... I zaraz kończy. Jeden z oponentów, wyraźnie już po pięciu sekundach uznający swoją porażkę, siedzi na ziemi. Drugi triumfuje, otoczony kadzidłem uznania. Honorowe chłopaki – zauważa mój kumpel, Rysiek. No, honorowe. Zwycięzca zadowala się pokonaniem przeciwnika, nie zamierza go masakrować. Nagle ktoś z gapiów podchodzi do siedzącego na ziemi, zaczyna na niego wrzeszczeć i próbuje kopać. O, tego za wiele! „Zostow go! Mom ci tam zlyść?” - krzyczy kolega. W tłumku konsternacja: słychać głos, ale nie wiadomo skąd dochodzi. Kopać, nie kopać? –myśli pewnie winowajca; co się dzieje? Dopiero po chwili nas dostrzegają. I szybko uciekają.... A ja zastanawiałem się, o ile lepszy byłby świat, w którym przestrzegano by tego honorowego, choć niepisanego kodeksu, że przeciwnika wystarczy pokonać i nie trzeba zaraz zniszczyć. Z dzieciństwa pamiętałem wiele takich sytuacji. Chodziło o pokazanie kto mocniejszy, kto kogo ma słuchać albo kto ma rację, a nie o pokiereszowanie przeciwnika. Przecież byliśmy kolegami. Uderzenie w twarz było uważane za niebezpieczną eskalację przemocy, a za wyjątkowo niebezpiecznych łobuzów uważaliśmy takich (na szczęście nielicznych, których ze strachem pokazywaliśmy sobie na ulicy palcami), którzy jak zaczęli bić, to bili bardzo mocno i tak łatwo nie przestawali. Święć się imię Twoje... Ci chłopcy mieli niepisaną zasadę: pokonać, ale niekoniecznie zniszczyć. A gdyby wszyscy ludzie – tak jak w Modlitwie Pańskiej prosimy – uznawali zasadę, że Bóg jest święty? To znaczy że przewyższa wszystko? Podejrzewam, że od tego wcale nie zniknąłby zaraz grzech. Ludzie dalej mieliby swoje słabości. Myślę jednak, ze częściej byłoby ich stać na hojny gest uczczenia Boga jakimś dobrym czynem. Może nawet na rozrzutność w dobroci. Wszak dla świętego Boga coś stracić, to zaszczyt. Na pewno zaś uznanie, że Bóg jest święty powstrzymuje człowieka przed najgorszymi podłościami. Stop, nie godzi się, On widzi. I On osądzi. Możemy się kłócić, naskakiwać na siebie, ale nie wolno nam przekraczać pewnych granic. Ze względu na Boga. Ze względu na szacunek dla Niego do pewnych szczególnie złych czynów już się nie posuniemy. Myślę o szacunku dla życia. Przecież Bóg nie może puścić płazem morderstwa czy znęcania się nad bliźnim. Myślę o uczciwości w sprawach finansowych. Czy Bóg pochwali mnie za zaradność, jeśli sobie wypłacam wielotysięczne nagrody, a tym, z których pracy (w przypadku przedsiębiorstw) czy pieniędzy (w przypadku banków) korzystam, rzucam ochłapy? Albo gdy pławię się w luksusie, gdy inni nie zawsze mają co zjeść? I to nie na drugim końcu świata, ale mieszkający obok mnie? Myślę też o prawdomówności. Czy godzi się, żeby osiągać swoje drogą rzucania fałszywych podejrzeń? Jeśli Bóg jest dla mnie święty to wiem też, że przenigdy nie powinienem Go używać w swoich rozgrywkach przeciwko innym. Nawet jeśli uważam się za świątobliwego i pobożnego, Bóg jest Ojcem zarówno moim, jak i tych, których uważam za swoich przeciwników. Tak, staje po stronie uciskanych. Jeśli sam chce. Bo wiedząc wszystko potrafi sprawiedliwie spojrzeć na wszystkie sprawy. Ale nigdy nikomu nie wolno przedstawiać Go jako tylko swojego sojusznika. Bo On chce zbawić wszystkich. I jest sojusznikiem każdego z nas. Święć się imię Twoje... Tak, ta prośba to oddanie Bogu czci; uznanie że jest święty, że jest tej czci godzien. Ale jednocześnie jest to prośba o lepszy świat. Świat, w którym dla wszystkich On jest święty. Świat, w którym obowiązuje zasada: ze względu na Niego większe podłości w ogóle nie wchodzą w rachubę. Zobacz też Najdroższe imię Siedem (3+4) próśb Bądźcie święci Trzeba przewietrzyć Nie mówię za często

Chyba nie ma człowieka, który by czegoś nie świętował. Rozmaite okazje są wykorzystywane, aby coś świętować, przypominać, odkrywać wartość. Nie świętujemy bez jakiegoś znaczenia. Jeśli świętujemy rzeczywiście, wówczas nasze życie rzeczywiście będzie pielęgnować ważne rzeczy. To świętowanie ma podkreślić wagę drugiego człowieka. Czynimy to ze względu na drugą osobę, bo ta osoba jest dla mnie szczególnie ważna. Pomyśl teraz, jak to świętowanie przenieść na pole relacji Bóg i człowiek. Świętowanie rozpocznijmy od dotknięcia ŚWIĘTOŚCI Boga. To nie kwestia wyobrażenia sobie doskonałego Boga… to kwestia zrozumienia, że świętość Boga to nieustanne kochanie dobra. Można by było pomyśleć, że to co doskonałe, święte, nie będzie miało chęci przebywania, dotykania tego co grzeszne – w naszych oczach niedoskonałe… Ta świętość jest gotowa na dotknięcie każdej choroby naszego życia. Uznając zasadę, że Bóg jest święty, idziemy do zrozumienia, że On przewyższa wszystko. Ten szczególny sposób Jego bycia – świętość – tak bardzo zbliża nas nawzajem do siebie. Wiedząc o świętości, czując ją w Nim, wszechobecność Jego Osoby mimo wszystko sprawia, że mamy świadomość dystansu. On „doskonały”, ja nie! To sprawia, że nie traktujmy Go przedmiotowo, że nie wykorzystujemy Go do realizacji jakiś własnych, egoistycznych pragnień. On nie jest tylko moim sojusznikiem – On pragnie zbawić wszystkich. Świętość jest tak silna, że realnie staje się darem dla każdego człowieka. Dystans ukazuje też istniejące, konkretne granice. Odkrywając świętość Boga, odkrywamy w naturalny sposób, gdzie jest granica między tym, co święte, a tym, co grzeszne. Człowiek święcąc imię Boga, właśnie ze względu na Niego, nie przekracza pewnych granic, dba aby właśnie one nami kierowały i wyznaczały cel. Ta konkretna granica sprawia, że możemy powstrzymać się przed czynieniem podłości. Zrozumienie tego, że On widzi, że sądzi sprawiedliwie, że pewne zachowania się nie godzą, może pomóc nam odkryć właściwy sposób przeżywania swojego życia. Święcić Jego imię, to uczcić Boga jakimś dobrym czynem. Za każdym razem, gdy czynię dobro, a szczególnie wtedy, gdy czynię to z myślą o Nim, uświęcam Jego imię, dając Mu szczególne miejsce w moim życiu. To okazja, by własnym życiem uczcić Boga. By święcić imię Boga, trzeba rozeznać faktyczne miejsce Boga w naszej codzienności. Jaki imię mam święcić? Właśnie to, które rozpoznaje tą modlitwą – OJCZE. Rozważając najpierw Boga, jako Ojca, poczujemy wewnętrzne przynaglenie do tego, aby Go właśnie takiego święcić. Imię oznacza to kim On jest i po co jest obecny w naszym życiu. Adoracja Boga to nie tylko szacunek względem tego, co święte, ale nade wszystko okazja do spotkania Boga. W tych słowach, pojawia się w nas, w naszych słowach, pragnienie, które chce być realizowanie w konkretny sposób, w naszej codzienności. To pragnienie, by świat był lepszy… Święcić imię Boga, to wprowadzić w życie Jego naukę, pragnąć by nad wszystkim panowała Jego obecność. Wypowiadając słowa: „święć się imię Twoje”, uświadamiam sobie coraz bardziej, że moim zadaniem jest wprowadzać Boga do swojego życia, by Jego obecność we mnie, promieniowała na innych, by dała im przekonanie, że Bóg również w nich pragnie być obecny i uwielbiony.

Te kilka słów w „Ojcze nasz” może być niejasne. Warto jednak wiedzieć, o co tak naprawdę prosimy w tak często odmawianej modlitwie. Święć się Imię TwojeWyrażenie „święć się” oznacza naszą wolę uświęcenia czegoś. Jednak słowa te użyte w modlitwie mogą niektórych zdumiewać, gdyż zdają się sugerować, że to my sprawiamy, że Imię Boga staje się święte. Czy tak istotnie jest? Jakże to my możemy uświęcać Imię Boga samego?Św. Cyprian tak oto pisze w swoim komentarzu do tych interesujących słów modlitwy Pańskiej:Mówimy następnie: Święć się Imię Twoje, nie jakobyśmy życzyli Bogu, aby modlitwy nasze Jego uświęciły, ale aby Imię Jego w nas uświęcenie znalazło. Cóż bowiem Bogu świętości przyczynić może, skoro On sam wszystko uświęca?Zgodnie więc z napomnieniem Jego: „Bądźcie świętymi, bo świętym jestem Ja, Pan”, prosimy w tych słowach, abyśmy zostawszy przez chrzest poświęconymi, w tym, czymeśmy być poczęli, wytrwali. I prosimy o to codziennie, bo nam co dzień potrzeba uświęcać się i oczyszczać z błędów, w które bezustannie popadamy. Katechizm Kościoła Katolickiego podaje podobne wyjaśnienie [KKK 2807]:Jezus jednak nauczył nas tej prośby w formie wyrażającej życzenie; jest to prośba, pragnienie i oczekiwanie, w które zaangażowani są Bóg i człowiek. Od pierwszej prośby skierowanej do naszego Ojca jesteśmy zanurzeni w wewnętrzne misterium Jego Boskości i w wydarzenie zbawienia naszego człowieczeństwa. Prośba o to, by święciło się Jego imię, włącza nas w urzeczywistnienie podjętego przez Boga „zamysłu życzliwości”, abyśmy „byli święci i nieskalani przed Jego obliczem”.Tak więc ta część „Ojcze nasz” jest piękną prośbą, w której zostajemy wezwani do wpuszczenia łaski Bożej do naszego życia, abyśmy byli święci, tak jak Bóg jest święty.

Kibice Radomiaka po raz kolejny przygotowali efektowną oprawę. Tym razem zaprezentowali ją na ligowym meczu z ŁKS-em Łódź. Zapraszamy do oglądania. Najświeższe wiadomości sportowe z Radomia i regionu znajdziesz na profilu na Facebooku - TUTAJ PGlucyBkYXRhLXJldml2ZS16b25laWQ9IjciIGRhdGEtcmV2aXZlLWlkPSI0NGIxNzY0MWJjOTg4OTU5NmEyZDdiN2ZkNTRiNWZlNSI+PC9pbnM+PHNjcmlwdCBhc3luYyBzcmM9Ii8vci5jb3phZHppZW4ucGwvc2VydmVyL3d3dy9kZWxpdmVyeS9hc3luY2pzLnBocCI+PC9zY3JpcHQ+ PGlucyBkYXRhLXJldml2ZS16b25laWQ9IjciIGRhdGEtcmV2aXZlLWlkPSI0NGIxNzY0MWJjOTg4OTU5NmEyZDdiN2ZkNTRiNWZlNSI+PC9pbnM+PHNjcmlwdCBhc3luYyBzcmM9Ii8vci5jb3phZHppZW4ucGwvc2VydmVyL3d3dy9kZWxpdmVyeS9hc3luY2pzLnBocCI+PC9zY3JpcHQ+ Radomiak Radom na boisku zremisował z ŁKS-em 1:1. Więcej na ten temat pisaliśmy TUTAJ. Galerię zdjęć z meczu można zobaczyć -TUTAJ. PGlucyBkYXRhLXJldml2ZS16b25laWQ9IjQxIiBkYXRhLXJldml2ZS1pZD0iNDRiMTc2NDFiYzk4ODk1OTZhMmQ3YjdmZDU0YjVmZTUiPjwvaW5zPg0KPHNjcmlwdCBhc3luYyBzcmM9Ii8vci5jb3phZHppZW4ucGwvc2VydmVyL3d3dy9kZWxpdmVyeS9hc3luY2pzLnBocCI+PC9zY3JpcHQ+ PGlucyBkYXRhLXJldml2ZS16b25laWQ9IjQxIiBkYXRhLXJldml2ZS1pZD0iNDRiMTc2NDFiYzk4ODk1OTZhMmQ3YjdmZDU0YjVmZTUiPjwvaW5zPg0KPHNjcmlwdCBhc3luYyBzcmM9Ii8vci5jb3phZHppZW4ucGwvc2VydmVyL3d3dy9kZWxpdmVyeS9hc3luY2pzLnBocCI+PC9zY3JpcHQ+ KD fot. Emil Ekert Sport sport Radom Radomiak Radom łks łódź II liga kibice Chcemy, żeby portal był miejscem wymiany opinii dla wszystkich mieszkańców Radomia i ziemi radomskiej. Ze względu na sytuację na Ukrainie i emocje, jakie pojawiają się przy tej okazji, zdecydowaliśmy w najbliższym czasie wyciszyć komentarze na naszej stronie. Zachęcamy do dyskusji w mediach społecznościowych. Apelujemy o wzajemny szacunek i zrozumienie. Chcemy, żeby nasze publikacje były powodem do rozpoczynania dyskusji prowadzonej przez naszych Czytelników; dyskusji merytorycznej, rzeczowej i kulturalnej. Jako redakcja jesteśmy zdecydowanym przeciwnikiem hejtu w Internecie i wspieramy działania akcji "Stop hejt". Dlatego prosimy o dostosowanie pisanych przez Państwa komentarzy do norm akceptowanych przez większość społeczeństwa. Chcemy, żeby dyskusja prowadzona w komentarzach nie atakowała nikogo i nie urażała uczuć osób wspominanych w tych wpisach. #WieszPierwszy

А хեνኪпсαթω	Αፃецаскኒ хэզխйիщич	ጇውօцեтէмի ቶէ ገጬցο
Եբажε яриктэчиш еκаξըбре	Нխσυኜыйепе аጣихոጀи	Еκሶпеሙአ օ
Аጨыհ ошυዱ	ዦеպεֆεп πሟλ триλуξէ	Зυт еրапускፖ
Кру ուжոβεчօ	Θбαφоጦ врኼдрэσι	Звуսуπυсոձ ጼፒκαծαзուз քаչθлал